Lulet e lamtumirës
Sa e trishtueshme është kur anijet largohen
Largësive të kaltra të perëndimit të diellit
Dhe duke dashur të prekin skajet e ëndrrave
Ato egërsisht prekin trishtimet e shkëmbit
Ato me kohën i palosin velat përgjithmonë
Ngaqë aty pasqyrat ndryshojnë reflektimet
Thellësitë e dikurshme shpejtë bëhen moçale
Dhe lulet e lamtumirës velave ju bëjnë hije
