Bijtë e lirisë
Salla juaj është e ftohtë
E ngritur me gurë të vjetër
Që mbanë më pak drejtësi
E më shumë heshtje
Çekani dridhet mbi tryezë
Por çdo goditje e tij
Është e pa shpirt e zbrazët
Është e vdekur
Letrat para jush
Janë më të ftohta se guri
Më të ngrira se ndërgjegjja
Kur ju kërkoni fjalë për insinuata
Për shpifje e rrena
Sepse aty para jush
Nuk qëndrojnë të akuzuar
Por bijtë e lirisë
Bijtë e një toke të përgjakur
Bijtë e amanetit të shekujve
Më të fortë se çdo dosje
Ata nuk mbajnë letra në duar
Ata mbajnë histori
Një histori që nuk fshihet
As me pushtim
As me vrasje
As me vula
E me procese
Zëri i tyre nuk dridhet
Çdo fjalë e tyre vjen
Nga thellësia e maleve
Nga fusha
Nga deti
Nga zemra e një kombi
Që rreh brenda tyre
Dhe ju doni të gjykoni!…
Burrat që kishin vetëm një armë
Trimërinë për të sjellë lirinë
Lirinë me gjak të larë
Zotërinj mos harroni!
Populli ynë i thërret çlirimtarë
Krimet nuk i bënë ata
Por ata që shkelën
Ata që masakruan
Ata që vranë
Zotërinj mos harroni!
Por ka vetëm një të vërtetë
Që asnjë gjykatë nuk e rrëzon
Askush nuk dënohet
Kur ai atdheun mbron
Sepse gjyqi i vërtetë
Nuk bëhet me çekan
As me dëshmitarë të blerë
Por me kujtesë
Me krenari
Me atë që i lë kombit për nesër
